Doodsbedreigingen

"Met pijn in mijn hart las ik jouw mailtje. Een fervent cola-light drinker… Ik kan je niet zo zeggen hoezeer wij als consument en belangrijker, als mens, onrecht wordt (sic!) aangedaan met de massale verkoop van dit botverzwakkende suikerwater. En dan met name de light-varianten. Koolzuurhoudende frisdranken hebben twee dodelijke ingrediënten (...)". Aan het woord is ene Amber Albarda, in de Telegraaf.

Even duidelijk: ik vind zeker dat het met de beschouwing van het vaderlandse eetlandschap in de media best wat kritischer mag en hoop daar ook zelf mijn bijdrage aan te leveren (overigens wil een toenemend aantal media mijn stukjes liever niet hebben omdat ik adverteerders weg zou jagen, dus wat dat betreft zou ik een aanwinst moeten zijn voor elke publicatie die zijn lezers écht wil informeren, maar dat terzijde). Onder kritische journalistiek versta ik echter niet dit paniekvoetbal.

Ik ga u dus bij deze vertellen dat u van het drinken van cola niet dohohóóóóód gaat, zelfs niet als het de lightvariant is. Ik ga u overigens ook niet aanraden het spul toch vooral te drinken, want natuurlijk is cola nonfood dat geen enkele nuttige bijdrage levert aan uw stofwisseling, behalve dat het water bevat--en als het daarom gaat, kunt u veel beter puur water drinken. De meeste Nederlanders doen er sowieso goed aan zichzelf eens te wennen aan minder zoete smaken (dat is verbazend makkelijk voor wie het echt eens probeert), want de hoeveelheid suiker die we modaal binnen krijgen is bepaald niet bevorderlijk voor de volksgezondheid. Nodeloos te zeggen dat wie die zoetbehoefte de kop indrukt, ook niet zoveel kunstmatige zoetstoffen meer wil--ook al spul waar uw lichaam heel goed zonder kan.

Maar dit soort alarmverhalen over dodelijk vergif in spul dat gewoon in de winkel verkrijgbaar is, mist elke feitelijke (laat staan wetenschappelijke) basis en hoort wat mij betreft nadrukkelijk niet onder het chapiter van kritische journalistiek. Appelsap, toch een drankje dat voor "gezond" doorgaat, bevat bijvoorbeeld méér zuren en méér suikers dan cola in de gewone variant. Dit geneuzel over cola is dan ook pure bangmakerij, nauwelijks beter dan verhalen over marsmannetjes die een inval op aarde van plan zijn. Niet naar luisteren! Er is namelijk meer dan voldoende om ons écht zorgen over te maken zonder de grote boze wolf die mevrouw Albarda hier onder uw bed probeert te stoppen.

Overigens, Coca-Cola blijft ondanks dit wezenloze gegil toch wel adverteren in het genoemde dagblad. Wat dat betreft moeten de Nederlandse media ook maar weer eens van die koudwatervrees af. Maar dat is, zoals gezegd, een ander verhaal.

Zo, en nu een kop thee. Zonder suiker, ja.