Mag het wat kosten?

Onderzoeksbureau GfK publiceert elk najaar een "Versrapport". Hierin wordt het versaanbod (AGF, vlees en brood) van supermarkten door hun klanten behoordeeld op een viertal criteria: aantrekkelijke aanbiedingen, lage prijzen, kwaliteit/versheid en ruime keuze. Hoe de vier criteria worden gewogen in de eindbeoordeling, vernemen we niet zodat je mag aannemen dat ze alle vier even zwaar wegen.

Vreemd eigenlijk, want GfK meldt zelf dat consumenten kwaliteit/versheid het belangrijkst vinden. Een vreemde beslissing, dus, die ertoe leidt dat je deze voorkeur van de consument in het rapport van 2010 niet gereflecteerd ziet.

Dat blijkt het duidelijkst bij de waardering van supermarkt Plus, die weliswaar vier plaatsen stijgt, maar nog altijd slechts op de 14e plaats van de 21 staat. Volgens GfK is dit te wijten aan "het dure imago (!) dat aan de versgroepen kleeft". Dus omdat de prijzen op de ondervraagde consumenten "duur overkomen" valt Plus buiten de top-10, ondanks een bovengemiddelde score op de "belangrijker" criteria kwaliteit/versheid en ruime keuze.

Het zal bekend zijn dat ik geen uitgesproken fan ben van de super en dat ik van mening ben dat de Nederlandse consument best wel weer want minder automatisch de gang naar de grootgrutter zou mogen maken als het om zijn eten gaat. Maar dat heeft dan vooral als reden dat de meeste supers veel, zo niet alles, hebben opgeofferd aan de "aantrekkelijke aanbiedingen" en de "lage prijzen". En daar legt uitgerekend Plus gelukkig eindelijk wat minder het accent op.

Zo heeft Plus in de afgelopen tijd flink werk gemaakt van "ketenverkorting", waarbij steeds meer rechtstreeks zaken worden gedaan met de telers. De super heeft dan ook niet van Den Helder tot Den Briel precies hetzelfde aanbod in de schappen: er is behoorlijk wat aandacht voor streekproducten. Omdat de distributie over minder schijven loopt, zijn de spullen er aanzienlijk verser. Daar kan, tegen het imago in, het modale stalletje op de weekmarkt vaak nog een punt aan zuigen.

Jammer dat GfK, nota bene in de met name genoemde wetenschap dat kwaliteit en versheid voor de consument belangrijker zijn dan prijs (de meeste supers gaan er dus ten onrechte in hun beleid van uit dat de prijs het belangrijkst wordt gevonden), dat gegeven in zijn weging de ruimte niet geeft. Op die manier blijven de supers die liever niet te veel moeite doen en gewoon eenheidsworst voeren voor het oog maatgevend. Ten onrechte. Want van mij mogen meer supers de weg van Plus inslaan. Ik ga er van de week maar weer eens boodschappen doen.