A-politiek incorrect

Kijk, boerenkool met worst. Krijgt u al trek? Nou, ik ook niet. En dat is niet omdat ik niet van boerenkool met worst houd, maar omdat ik er dol op ben. Ik heb het gisteren nog gemaakt. Het zag er niet helemaal uit zoals het bovenstaande.

Bovenstaande stond boven een lofzang op kant-en-klare maaltijden van Rosanne Hertzberger die in de NRC stond afgelopen zaterdag (hier het intro, hier de tekst van het artikel). Inderdaad: precies dezelfde zaterdag die door collega Karin Luiten was uitgeroepen tot Nationale Anti-Pakjesavond. Zijzelf was dan ook, niet direct tot mijn verrassing, tamelijk not amused.

De verrassing kwam uit andere hoeken. Sylvia Witteman noemde het verhaal vandaag in de Volkskrant "moedig" en al op de dag van publicatie hadden diverse mensen, waaronder Dick Veerman van het onvolprezen foodlog (een virtueel oord waar het twee jaar geleden nog heette dat je vooral niet te veel uit zakjes en pakjes moest eten), het over een "verfrissend verhaal" dat eindelijk eens tegen de mainstream in durfde te gaan. Vanuit het Voedingscentrum--très étonnés de se trouver ensemble--hoorde ik het zelfs een must-read noemen.

Ik denk dat dat begrip mainstream even aan een definitie toe is. Ja, het is waar dat de culi-schrijvers in de media over het algemeen neerkijken op voorverpakt voedsel. Ook kookprogramma's op tv vinden het niet helemaal done, al waken zij er ook wel weer voor de sponsors niet te veel voor het hoofd te stoten. Maar is dat de mainstream? Volgens mij zijn dat de mensen in de AH, die ik toch echt in overgrote meerderheid hun wagentje vol zie stapelen met pakjes, zakjes en bakjes vol prefab-elementen waaruit de maaltijd wordt gemonteerd. Wat mij betreft was het enige "verfrissende" van het verhaal dan ook dat het voor de verandering eens niet in de advertentiepagina's, maar in het redactionele gedeelte van het dagblad stond.

Eén ding moet je Hertzberger meegeven: zij schaamt zich er niet voor dat ze niet kan koken. Ze is er trots op. Ik vind dat je echt moet durven toegeven dat je een uur nodig hebt om een hoeveelheid geschilde aardappelen te verwerken tot aardappelpuree (en trouwens ook om toe te geven dat je met vijf keer behangselplak puree uit een zakje te eten de vijf uur hebt gewonnen nodig om dat stukje te schrijven--ik zou zeggen dat er in beide vaardigheden forse ruimte is voor verbetering).

Is eten uit zakjes, pakjes en bakjes vooruitgang? Ongetwijfeld, zeker vanuit technologisch oogpunt. Waarom zou je het klaarmaken van je maaltijden niet laten uitbesteden? Tja, waarom zou je niet hetzelfde doen als het gaat om het voortbrengen van je nageslacht? Niet elke technologische vooruitgang betekent een verbetering in de beleving.

Er zijn meer dan voldoende redenen te bedenken waarom je zelf je eten zou klaarmaken, zelfs als je daar geen buitengewoon plezier in schept. Ten eerste is het lang niet zo moeilijk en tijdrovend als wel eens wordt gesuggereerd. Ten tweede scheelt het fors in de kosten, want voor het voorkoken en prakken van uw piepers mag u flink in de buidel tasten. Ten derde weet je gewoon wat je eet. Ja, het is waar dat E300 gewoon citroenzuur is (wat overigens nog niet hetzelfde is als citroensap, mevrouw Hertzenberg), maar het is ook waar dat er behalve E300 nog een hele waslijst andere ingrediënten in voorgekookt spul zitten. Allemaal ongetwijfeld buitengewoon nuttig om het spul bewaarbaar te maken en het er nog een beetje appetijtelijk te laten uitzien, maar dat zijn bijvoorbeeld dan weer twee dingen die helemaal niet nodig zijn als u zelf met verse ingrediënten aan de slag gaat. De kans is ook levensgroot dat u aanzienlijk minder zout binnen krijgt. En dan heb ik het nog niet eens over uitwassen als voorverpakte broccolisoep die blijkens de ingrediëntendeclaratie 0,9% (!) broccoli blijkt te bevatten.

Een verfrissend verhaal? Het zou me wat. In 2008 verscheen een gidsje waarin 114 kant-en-klare maaltijden werden geproefd door een panel met onder meer bovengenoemde Dick Veerman. De uitslag? 3 producten kregen het stempel "goed", 45 waren "matig" en liefst 89 "konden zo in de kliko". Zou dat allemaal zo snel en zo ingrijpend veranderd zijn? Ik geloof er niks van. Wel leven we inmiddels in een tijd waarin de meeste mensen als de dood zijn om voor "politiek correct" te worden versleten. A-politiek incorrect zijn is veel veiliger. Dan heet je "moedig".