We gaan het weer doen (gaap)

Je kon erop wachten, van alle kanten worden we eraan herinnerd dat er nu werk moet worden gemaakt van de goede voornemens. Afvallen zul je! Liefst 80% van de Nederlanders is dit van plan, las ik ergens. Nounou, wat een nieuws!

Hoeveel we dan wel willen afvallen, zie ik dit jaar nog nergens vermeld, maar misschien kijk ik niet goed. Zou het net zo veel zijn als in 2008, toen het collectieve overschot volgens de orakels van Elsevier liefst 318.470 kilo was? Dan zijn we er nog niet klaar mee: negentien en een halve gram per persoon, dat scheelt toch al gauw een schep suiker in onze eerste koffie van het jaar. Ja, het leven is lijden.

In elk geval zal ook nu weer blijken dat het overgrote deel van degenen die gewichtige schuldgevoelens koesteren zich die kwelling net zo goed had kunnen besparen, en daar zullen de dit jaar opduikende afslank-apps vermoedelijk ook weinig aan veranderen. Het plaveisel van de weg naar de hel is voornamelijk vervaardigd uit dit specifieke goede voornemen, dat inmiddels niet meer weg te rossen is van de koppositie in het traditionele nieuwjaarslijstje. Vreemd genoeg zie je nooit mensen zich voornemen gezonder te eten. De meesten blijven grijpen naar de pakjes, zakjes en bakjes voorgesuikerd spul waarvan niet zelden de etiketten 0% vet beloven. Tja, zo wordt het nooit wat.

Inmiddels is ook uit wetenschappelijke hoek bevestigd wat ik al twee jaar geleden langs mijn neus weg en zonder de minste onderbouwing durfde te beweren: we moeten echt eens af van die voorgesuikerde ontbijtgranen waarvan hele drommen ouders denken dat die zo ontzettend gezond zijn. Een kwart suiker! En dat is dan nog de versie van Kellogg's, want wie voor het voordeliger huismerk van AH kiest, zit al bijna aan eenderde.

Ophouden onszelf en onze kinderen te konfijten, dát zet zoden aan de dijk. Toch maar eens proberen?

Tidak ada komentar:

Posting Komentar