Nú voordelig vreselijk duur eten

Hopscheuten: in Vlaanderen gaan ze ervan uit hun dak. Toen ik er zelf nog woonde, gingen wij elk jaar rond half maart naar één van de vele restaurants die een hopscheutenmenu serveerden. Helaas zijn wij Nederlanders ons amper van het korte seizoen van dit peperdure maar verrukkelijke gewas bewust: de weinigen die het kennen, vloeken erop omdat het enthousiast woekerend onkruid is. Het is dan ook al veertien jaar geleden dat ik voor het laatst hopscheuten gegeten heb. Maar dat gaat veranderen!

Die verandering wordt ons gebracht door Okke Amerongen, over wie ik het hier al meermaals heb gehad. Als Okke namelijk niet bestond, zou hij stante pede moeten worden uitgevonden. Deze goedlachse Utrechter, van huis uit ICT-er, besloot immers op een goede dag zich in het harnas te hijsen, een wit paard te bestijgen en zich op te werpen als koene redder van vergeten smulgewassen. Inmiddels heeft hij achtereenvolgens de kweepeer, de snijbiet, de vijg, de kruisbes, de cranberry en de schorseneer eigenhandig uit de vergeetput gered. En nu zijn de hopscheuten aan de beurt--misschien nog wel zijn meest ambitieuze project.

De kickoff mag er alvast zijn: Okke hijst zich morgen bij het krieken van de dag in het zadel van voornoemd rijdier en galoppeert spoorslags naar het Vlaamse Poperinge, alwaar hij voldoende hopscheuten meeneemt voor heel hopscheutminnend Nederland. Morgenavond om precies 20:00 uur staat hij dan onder het blauwe bord in de hal van het Utrechtse CS om de hopscheuten per half pond geheel gratis uit te delen aan al wie zich daarvoor van te voren heeft opgegeven.

Laat ik u even duidelijk maken hoe gul dit gebaar is. Een kilo hopscheuten brengt namelijk dezer dagen ter veiling liefst 106 euro op. Inderdaad: niet iets om op een doordeweekse dag even door de stamppot te draaien. Overigens zijn hopscheuten niet alleen de duurste, maar ook zowat de bederfelijkste groente ter wereld. In de hopscheutenwereld geldt dan ook: stel niet uit tot morgen wat gij heden koken kunt. Sterker: eet ze liefst op de oogstdag zelf.

Is Okke Sinterklaas? Niet helemaal. Er is namelijk één voorwaarde verbonden aan zijn hopscheutigheid: iedereen die zich aanmeldt bij okke AT hopscheuten PUNT nl, verplicht zich tot het inzenden van een recept met foto dat Okke vervolgens op zijn website mag/zal plaatsen. Mij dunkt overigens dat dit nauwelijks veeleisender is dan het zingen van een liedje voor de gulle goedheiligman in ruil voor een Nintendo, iPad of pop met krullen in het haar.

Ik ben dan ook morgenavond om acht uur op Utrecht Centraal. Ik ben namelijk in 22 jaar België Vlaming genoeg geworden om reikhalzend uit te kijken naar mijn eigen hopscheutige keukenspecialiteit hopscheuten met gepocheerd ei en Ardenner ham in mousseline, terwijl ik aan de andere kant diep van binnen altijd een Ollander ben gebleven. Ik bedoel maar: gratis!