Eten = super

Gewoon maar een paar kruiden die ik de laatste tijd in mijn keuken had: dragon, kervel, ijzerkruid. Drie kruiden die mijn oma heel normaal zou hebben gevonden, maar waarvan veel Nederlanders de smaak niet meer kennen. Waarom niet? Omdat ze meestal niet in de super liggen. En eten komt uit de super.

Ja, echt. Hoe ver dat gaat, kon ik onlangs weer eens constateren. Ik las een stukje in Adformatie met de titel "consument geeft alleen nog geld uit in supermarkt". Ja, dat klopt. De groentenspecialist, de slager, de bakker: ze krijgen steeds minder klandizie en verdwijnen in rap tempo uit het straatbeeld. Ooit kon je nog zeggen dat dat kwam doordat Nederlandse consumenten graag zo min mogelijk uitgaven aan hun eten. Tegenwoordig is het vermoedelijk steeds vaker omdat ze echt geen idee meer hebben dat je nog ergens anders dan in de supermarkt iets te eten kunt kopen.

Dat blijkt uit het stukje. Dat gaat namelijk helemaal niet over het links laten liggen van de kleine voedselspecialist. Die bestaat niet eens, wat betreft de auteur van dit stukje, of is in elk geval zodanig quantité négligeable geworden dat hij het noemen niet waar is. Nee, het gaat erom dat wij ons geld steeds meer aan eten besteden en steeds minder aan non-food.

Hoezo, minder aan non-food? Wat is dat spul uit de super dan? Maar alle gekheid op een stokje: het is echt de omgekeerde wereld. Werden de supers in Nederland ooit exorbitant groot doordat onze landgenoten van de hele EU het kleinste gedeelte van hun besteedbaar inkomen aan voedsel uitgeven, nu worden ze nog groter omdat we eindelijk inzien dat voedsel toch wel heel essentieel is in vergelijking met games of dvd's.

Het zou goed nieuws kunnen zijn voor de boeren. Maar ik vrees dat alleen Appie en zijn kornuiten er goed bij boeren.