De spuigaten

Sorry, ik heb het er al meermaals over gehad, maar vanzelf gaat het niet over: het verwerven van gratis content door het jatwerk uit te besteden aan goedwillende mensen die zich er meestal niet van bewust zijn dat wat ze doen diefstal is.

Vandaag is mijn fijne collega Lizet in alle staten omdat één van haar boeken, voor het samenstellen en schrijven waarvan ze naar ik weet maandenlang in bibliotheken heeft moeten spitten, gewoon door iemand integraal op Smulweb was gezet. Nou ja, da's fijn scoren. Of auteurs soms aan het eind van de maand géén hypotheek te betalen hebben.

Ook mijn eigen werk is minstens in honderdvoud terug te vinden op sites als Smulweb of in de kookschriften van AH, de manier die onze grootgrutter bedacht heeft om gratis (en dikwijls gestolen) content op zijn sites te krijgen. Dat heeft een naam: het heet heling. Wanneer u of ik op Marktplaats voor honderd euro een fiets kopen die eruit ziet alsof hij minstens het vijfvoudige waard moet zijn, dan riskeren we forse problemen met justitie, want we hadden op onze klompen moeten aanvoelen dat er iets niet in de haak was. Maar voor websites die hun advertentie- en andere inkomsten genereren via user generated content gelden kennelijk andere regels. Of in elk geval vinden zij dat zelf.

Smulweb zag in elk geval het probleem niet zo. Ze deden eerst badinerend over de kwaliteit van het gestolene en vervolgens wasten ze hun handen in onschuld. Hé, wij weten van niks. Wij zijn alleen maar doorgeefluik.

Alleen maar doorgeefluik? Dat valt nog te bezien. In Nederland heeft onlangs de rechter bepaald dat Nederlandse providers The Pirate Bay dienden te blokkeren, dit op straffe van forse dwangsommen. Ook die providers zijn alleen maar doorgeefluik. Maar het recht van auteurs om gevrijwaard te blijven van diefstal van hun intellectueel eigendom bleek toch zwaarder te wegen. Wat dat betreft staan sites als Smulweb en ook AH zwak als auteurs besluiten gerechtelijke stappen te zetten. Vooral omdat zij overduidelijk in gebreke blijven om duidelijke regels te stellen aan het geplaatste materiaal, laat staan dat ze controleren en in voorkomend geval maatregelen nemen. Ze zouden wel gek zijn: zo lang hun neus bloedt, hebben zij gratis kwaliteitscontent. Dan ben je toch wel gek als je, zoals gedrukte media en nieuwssites, auteurs gaat betalen? En ach, als iemand klaagt, halen we 't--na duidelijk te hebben laten merken wat we van dat soort ouderwetse kinderachtigheid vinden--gewoon weg en we zijn er weer vanaf.

Die situatie heeft mij in elk geval lang genoeg geduurd: ik heb namelijk óók elke maand een hypotheek te betalen en wat mij betreft is de maat dan ook nu wel vol. Ik ben van plan wat materiaal te verzamelen (niet moeilijk want het jatwerk ligt metershoog voor het opscheppen) en--liefst in het gezelschap van andere gedupeerde auteurs--naar de rechter te stappen. Dan mag die zeggen of bedrijven die tonnen verdienen aan door lezers vergaarde content inderdaad geen enkele verplichting hebben om daar controle op uit te oefenen. Of ze gewoon breeduit de gelegenheid mogen scheppen die zoveel dieven maakt.

Wie doet mee? Hoe meer zielen, hoe meer vreugd!

O en lezer, wilt u lief zijn en het materiaal dat u hier vindt niet doorplaatsen op sites van bedrijven die er--zonder u of mij een cent te betalen--grof geld aan verdienen, ook niet met bronvermelding? Daar maakt u mij namelijk écht niet blij mee. Nog leuker zou ik het trouwens vinden als u op dat soort webstekken gewoon wegbleef, maar dat moet u zelf weten.