Nieuw! Vet is lekker!

Je zou denken dat het fijn is als de waarheid wordt gezegd. En al helemaal wanneer dat gebeurt op voedselgebied, en tegen de mainstream in. Maar het maakte mij niet blij. Ik was verdrietig.

Niet om wat er verteld werd, dus. Het is prima als er voor één keer eens wordt gemeld dat wat Ingrid achter haar supermarktkarretje voetstoots aanneemt niet klopt. Maar eigenlijk is het dieptriest dat een publicatie als Vleesmagazine, vakblad voor de totale slagers- en vleessector, het bericht dat vet in vlees waardering verdient omdat het écht wel lekker is, wordt gebracht alsof het opzienbarend nieuws is.

Tja.

Mijn eigen grootmoeder mijmerde, nadat ze op 66-jarige leeftijd getuige was geweest van de eerste maanlanding, wel eens hardop dat ze er wat voor zou geven als een een kijkje kon nemen in de krantenkoppen van 50 jaar in de toekomst. Ze stelde zich daar heel veel van voor, maar ik durf te wedden dat weinig toekomstige koppen haar zo zouden hebben verbaasd als deze, twee weken na wat haar 109e verjaardag zou zijn geweest. Wat gaat dat worden in 2019? Een juichende kop in Automagazine, vakblad voor dealers en garagehouders "Wiel uitgevonden"?

Goed, het is een schrale troost dat er zich in de reacties twee slagers meldden voor wie deze mededeling evenmin groot nieuws was. Maar alleen al het feit dat de redactie van een vakblad deze mededeling nieuwswaardig vindt, is wat mij betreft een teken dat het behoorlijk erg met ons gesteld is. Ik ben acuut toe aan wat troostvoedsel. Draadjesvlees bijvoorbeeld. Van flink doorregen lappen, waar het anno 2012 nog best zoeken naar is.