Nee, alweer geen stukje van mij vandaag. Ik was al om zeven uur (wat vorige week nog zes uur heette) op pad. Door het hele land moest ik mensen spreken in verband met het ijsje dat u hiernaast ziet. Elf uur later was ik weer thuis, vermoeid en wijzer maar niet noodzakelijk verder.Het is een avontuur, het produceren en op de markt brengen van margaritaijs. Er zit frustratie in als het maar niet lukt alles optimaal bij elkaar te brengen, maar er is ook veel vreugde als dingen wél lukken. En natuurlijk zijn er veel mooie momenten. Zo sprak ik vandaag diverse ijsprofessionals, mensen die hebben doorgeleerd om álles over ijs te weten. Zij staken een lepeltje in mijn ijscreatie en proefden bedachtzaam. Hun blik werd een beetje glazig. Na geruime tijd vertelden ze mij dat dit toch wel érg verrassend en érg lekker ijs was.
Op zulke momenten, eetlezers, is mijn tank weer vol en weet ik dat ik er alles aan moet doen om te zorgen dat iedereen dit plezier binnen bereik krijgt. Dat gaat dus gewoon gebeuren. Heel binnenkort leest u er alles over, en verneemt u wie de partner is die mij gaat helpen dit lekkers bij u te brengen.
Tidak ada komentar:
Posting Komentar