Ach, wat heet stil

Of ik me nog wel herinnerde dat ik een blog bijhield, vroeg iemand me per mail. Gelijk had hij. Het is hier behoorlijk stil geweest. Maar dat wil niet zeggen dat ik stil heb gezeten. In feite heb ik het zó druk gehad dat ik genoodzaakt was even vakantie te nemen van mijn eigen blog. Op stel en sprong. Zonder het zelfs maar te zeggen.

Wie wil weten wáár ik het dan zo druk mee had, kijkt even hier of gaat meteen hierheen voor zijn bestelling. Ja, inderdaad: het ijs--ik spreek tegenwoordig met een mooi Nederlands begrip liever van een frozen cocktail om elke schijn van gelijkenis met iets van Ola meteen de kop in te drukken--dat ik ruim twee jaar geleden bedacht en dat negen maanden geleden op de Underground Boerenmarkt van Marjan Ippel zijn doorbraak beleefde, is nu dus écht op de markt. En omdat het een originele ijsspecialiteit is die in geen enkel bestaand distributiemodel past, hebben we zelf een distributiemodel bedacht. En zo ben ik de eerste in Nederland die ijs met de post bij u thuis laat bezorgen. Aanvankelijk dacht men aan een aprilgrap, maar daar lijkt men wel overheen. Ik word in elk geval later deze week geïnterviewd door Omroep Flevoland.

Leuk, wat u zegt. Proef vooral ook eens, want echt, je weet niet wat je proeft. Maar o wee, daar hoor ik al de eerste verwijten. Al die tijd zó maar wegblijven, die eetschrijver, en dan niets anders doen dan reclame voor zijn ijs maken. Nee, gelijk hebt u.

Daarom wil ik even terug naar een bericht dat midden vorige maand mijn aandacht trok. Nog los van de hoogst onwetenschappelijke kop vroeg ik me toen al luidop af of het hier niet om een "stapeltje" ging.

Naar aanleiding daarvan wees eetlezeres Els (dank!) me op dit artikel, waarin op onnavolgbare wijze de vloer wordt aangeveegd met het betreffende onderzoek. Ik ga er verder geen woord over zeggen om de brille niet te bederven. Lees en geniet!