Maar als iemand door computerproblemen zijn werk niet meer kan doen, gelden kennelijk andere regels. Dan komt van dozijnen kanten het meestal op gniffelende toon gegeven advies de problemen op te lossen door een computer van het merk A. te kopen--wat dus op dat moment de problemen alvast niet oplost. Overigens blijkt mijn probleem een hardwareprobleem te zijn, dank u zeer. Er is bij mijn slechts 28 maanden oude laptop iets stuk op de systeemplank. Het spul van Oom Bill uit Seattle heeft er dus totaal niets mee te maken.
Vervelend is het wel, want mijn normale werkzaamheden worden er danig door verstoord. Zo heb ik vandaag een stappenplan moeten maken om mijn data veilig te stellen en moest ik een wat oudere computer weer bedrijfsklaar maken door hem te voorzien van allerlei software en gegevens. De normale planning moest daarvoor wijken, en ik heb veel minder geëetschrijfd dan ik feitelijk van plan was. Wel heb ik gezorgd dat dat ik maandag--ijs en weder dienende--weer fris van start kan. Al moet ik nog wel even deze computer bij de verkoper gaan brengen en hem vragen wat hij mij voorstelt.
Dat gaat allemaal niet over eten, behalve die computer van het merk A. Daarom bij deze de melding dat ik vanmiddag wel mijn lunchafspraak heb laten doorgaan, wat een prettige onderbreking was van een verder niet zo fijne dag--voor wie het weten wil, bij thuiskomst vanmiddag ontdekte ik ook nog eens dat ik de deur van mijn vrieskast eergisteren niet goed had gesloten zodat er 12 liter prima Margaritaijs door de afvoer moet.
Maar goed, lunchen dus. Dat deed ik hier, in het restaurant waarvan de jonge en weer getalenteerde Jonathan Zandbergen sinds enige tijd de chefkok is. Ik zeg u: allen daarheen!
Tidak ada komentar:
Posting Komentar