Gesneden

Soms vallen je op de vreemdste momenten dingen in. Zo stond ik vanmiddag brood te snijden. Dat doe ik best vaak, want brood dat je zelf snijdt blijft langer lekker. Ik sneed er lekkere dikke sneden van, zoals mijn grootmoeder vroeger ook deed. Lekker iets om in te bijten en op te kauwen. Met zo'n stevige korst.

Ineens bedacht ik iets. Die stevige, lekker dikke sneden die zo gewoon waren toen uw eetschrijver nog een eetschrijvertje was, die komen bepaald niet uit de snijmachine van de (af)bakker of super. Zo dun kreeg oma ze niet gesneden, en dat wilde ze ook niet.

Maar op die dunne sneden, waarvan we er dus méér eten, leggen we wel dezelfde hoeveelheid boter (of meukmargarine, wanneer u dat spul eet) en beleg, zo niet méér. En zo eten we dus minder van die stevige, vullende massa en meer van het calorierijke spul waarmee we hem beleggen.

Ik zeg: terug naar de lekkere dikke boterhammen van vroeger, desnoods dubbele waarvoor je dan als klein knaapje je mond flink ver open moest sperren. Wedden dat dat een veel betere start is voor junior dan al die kunstgrepen waar ze op de STER mee adverteren?