Spoorzoeken

Beste eetlezers, vandaag gaan we iets bijzonders doen. We gaan een kippensoep maken voor mensen die niet van kip houden. Nee, echt! Deze kiphaters hoeven niets te vrezen. Er gaat in deze soep namelijk per liter water maar 32 gram kippenvlees. Dat proef je niet.

Nee, toch maar niet doen. Wie zich namelijk afvraagt wat in vredesnaam de zin is van een soep waarin van het naamgevende ingrediënt slechts onproefbare sporen aanwezig zijn, is in goed gezelschap: het mijne. Ik viel in elk geval zo ongeveer van mijn stoel toen ik dit stukje van Wouter Klootwijk las, waarin hij een Marokkaanse schapenvleessoep de hemel in prijst. Een schapenvleessoep waarin slechts 3,2% schapenvlees zit, zodat ook schapenvleeshaters hem zullen lusten. Een schapenvleessoep uit een zakje. Van Knorr. Maar dit, eetlezers, is een goed zakje van Knorr, zegt Klootwijk. Een zakje waar wij allemaal bij de Knorrlijn om moeten vragen. Want zulke lekkere soep, nou, daar zouden ze zelfs in een sterrenrestaurant wel mee kunnen koken. Zonder dat meneer Michelin iets zou merken. Misschien houdt die ook wel niet van schapenvlees, weet je veel.

Nou zal die soep best lekker zijn, want Klootwijk is niet gek en weet best wel hoe lekker eten hoort te smaken. En ongetwijfeld zit er totaal geen gekkigheid in, want ook Knorr is niet gek en weet donders goed dat alles wat je in het zakje stopt, gekkigheid of niet, netjes in een lijstje op datzelfde zakje moet staan. Maar toch: een schapenvleessoep met 3,2% schapenvlees erin, dat klinkt als doodordinair boerenbedrog. Niet zo erg als de broccolisoep uit een zakje waarover collega Karin mij vorige week vertelde dat er slechts 0,1% broccoli in zat, maar toch nog steeds behoorlijk erg. Niet iets om de hemel in te prijzen. Niet iets om bij Knorr naar te vragen.

In kippensoep hoort kip te zitten, in schapenvleessoep schapenvlees en in broccolisoep broccoli. Véél kip, schapenvlees en broccoli. Niet zo weinig dat mensen die het niet lusten het óók lusten. Dingen horen namelijk, zoals Curnonsky ooit schreef, naar zichzelf te smaken. En dan lekker.