Blinde vlek

Minister Schippers heeft er genoeg van. Al jarenlang stoppen voedingsfabrikanten teveel zout en vet in hun (bedoeld wordt "ons") eten. En als het daarmee nu eens niet snel afgelopen is, komt er wetgeving om ze daartoe te dwingen. Opvallend krachtdadige taal van een kabinet dat wars zegt te zijn van betutteling.

Maar dat is niet het enige opmerkelijke aan deze boude taal. Wat in dit statement vooral opvalt, is de enorme suikervormige leegte in deze stoere taal, een selectieve blindheid die de Volkskrant, die vandaag over des ministers voornemen bericht, weliswaar niet geheel is ontgaan, maar waarbij opvalt dat het dagblad evenmin verder komt dan de constatering dat het vervangen van de zoetigheden bij het tienuurtje door fruit en het weghalen van de snoep- en frisdrankautomaten op scholen niet het gewenste effect sorteert.

En dat terwijl de minister ons de pap in de mond geeft. Want wat stoppen voedingsfabrikanten nog meer al jarenlang--en steeds meer--in ons eten? Ik ga uw intelligentie niet beledigen door het u verder nog uit te spellen.

Laat het duidelijk zijn: ik ben geen voorstander van dit soort wetgeving. Ik vind dat consumenten vooral in staat moeten worden gesteld om zélf afwegingen te maken. Niet door nietszeggende logootjes als "ik kies bewust", maar door duidelijke etikettering waaruit ze zelf informatie kunnen halen. Dáár is iets te winnen, niet door selectief voedingsbestanddelen te gaan beperken.

En nu ik toch bezig ben: wat mij de laatste tijd vooral in toenemende mate zorgen baart, is de steeds verder gaande problematisering van ons eten in het algemeen. Het lijkt wel of de overheid en de door haar gesubsidieerde voorlichtingsinstanties erop uit zijn bij de bevolking een diep wantrouwen te doen wortelen tegen alles waarmee we ons voeden.

De gevolgen blijven niet uit. Alleen al in de afgelopen 24 uur tekende ik temidden van de zoektermen die op Google worden ingetikt om op deze plek te belanden op: "tomaten ongezond", "haring ongezond", "brood ongezond", "pindakaas ongezond", "aardappelen ongezond", "komkommer ongezond", "melk ongezond" en "volle yoghurt ongezond". Dat is echt schrikbarend veel. Ik ben heus niet zo'n oude zuurpruim die vindt dat vroeger alles beter was, maar ik maak me sterk dat we ons dit soort vragen vijftig jaar geleden niet stelden. En dat is maar goed ook, want eten is niet ongezond. Eten is nodig. Om gezond te blijven.